Kto Ty jesteś?

 Polak mały.

Jaki znak Twój ? …

I tak każdy z nas odpowie Orzeł biały,

ale przecież oprócz niego znakiem

Polaka jest jeszcze hymn narodowy-

„Mazurek Dąbrowskiego„

 

i biało- czerwona flaga.

Nasze przedszkole realizuje w bieżącym roku szkolnym 2011/2012 dodatkowe zadanie ujęte w koncepcji pracy przedszkola przez okres 2 lat- 

„Polak mały- patriotyzm już w przedszkolu"

 

 

 

Proponowany program jest poszerzeniem treści z zakresu wychowania patriotycznego i może być realizowany łącznie z innym dowolnie wybranym programem wychowania przedszkolnego. W każdym regionie kraju nauczyciele mają inne możliwości realizowania celów wychowania patriotycznego. Inne są bowiem realia w każdej wsi czy mieście, inne były wydarzenia w przeszłości, inne są zabytki. W każdym regionie inaczej też będziemy realizować treści dotyczące folkloru. Konkretyzacja tematów będzie wiec zależała od warunków środowiskowych. Zapoznajemy dzieci przede wszystkim z zawodami, które występują w najbliższym otoczeniu.              W niektórych miejscowościach znajduje się bardzo dużo zabytków, muzeów, pamiątek. Nauczyciel sam musi zdecydować z jakimi faktami historycznymi, związanymi z rodzinną miejscowością zapozna grupę. Poznanie środowisk społecznych i przyrodniczych nie może odbywać się w sposób werbalny. Kształtowaniu obrazu Ojczyzny u dzieci w wieku przedszkolnym szczególne znaczenie mają takie rodzaje sztuki jak: muzyka, literatura, plastyka. Dzieci biorąc udział w uroczystościach przedszkolnych, malując do muzyki instrumentalnej i wokalnej przepojone są klimatem polskości, tego co moje, nasze, rozwija i utwierdza się poczucie własnego ja- Polaka. Dużą rolę w wychowaniu patriotycznym spełnia żywe słowo i literatura w przedszkolu. Sięga się po nią przy różnych okazjach w zależności od tematu aktualnie realizowanego lub kontaktów okolicznościowych, których nie brak na co dzień. Nauczycielki wykorzystują różne formy pracy jak: opowiadania utworów, czytanie dzieciom utworów literackich w połączeniu z oglądaniem ilustracji, przekazywanie baśni, legend, inscenizowanie utworów literackich czy tworzenie teksów literackich przez dzieci. Według M. Bulery i K. Zuchelkowskiej literatura dziecięca kształtuje postawy społeczno- moralne, umacnia i rozwija przywiązanie do kraju rodzinnego, utrwala i wzbogaca kulturę językową. Ponadto kształtuje cechy społeczne dziecka, jego umiejętność życia i działania wśród ludzi, rozwija uczucia patriotyczne, przybliża przedszkolakom wiedzę o ojczyźnie. Oto niektóre z przykładów takich utworów: „Co to jest Polska” Cz. Janczarskiego, „Nocne kłopoty zabawek Doroty”- E. Ostrowskiej, „Wszyscy dla wszystkich”- J. Tuwima. W czasach komputerów, ciągłego pośpiechu staramy się zwrócić uwagę dzieci i ich rodziców na przeszłość. Nasze działania to znakomita lekcja historii i geografii. Zdumiewające jest zainteresowanie dzieci rodzinnym krajem, tradycjami i obrzędami. Rodzicom pozwala to na przyjrzenie się swoim korzeniom i na chwile zatrzymać czas. Chwile spędzone w kręgu kultury, sztuki ludowej i w świetle legend polskich były cenne nie tylko dla przedszkolaków, ale dla nas nauczycielek przedszkola. Dzięki realizacji treści z wychowania patriotycznego wzbogacamy własny warsztat pracy chociażby w wykonane przez nas albumy z zabytkami i pomnikami czy herbami polskich miast. Nauczyciele opracowali zbiór konspektów zajęć z wychowania patriotycznego, które są pomocne w planowaniu i prowadzeniu zajęć. Uważamy, że kształtowanie patriotyzmu jest doniosłym zadaniem nauczyciela, to on bowiem przygotowuje nowe pokolenia Polaków, które w przyszłości ujmie w swe ręce losy Ojczyzny. Nauczyciel realizując treści z wychowania patriotycznego powinien sam czuć się nieodłączną częścią swojego rodzinnego kraju. Jednym z najważniejszych zadań wychowania, wspólnym dla wszystkich zajęć edukacyjnych, jest tworzenie klimatu miłości do Ojczyzny. O Ojczyźnie należy mówić z ogromną wrażliwością i głęboką mądrością, gdyż dla każdego człowieka powinna być dobrem i wartością. W dobie panującego kryzysu wartości coraz częściej wspomina się o konieczności tworzenia kultury pozytywnych wzorów. Z nauką patriotyzmu dziecko powinno spotkać się w rodzinie. Rodzina powinna być źródłem norm wartości kształtujących postawy młodego człowieka. To w niej powinien się racjonalizować i pogłębiać szacunek do symboli narodowych, do małej i wielkiej Ojczyzny. Dobry przykład rodziców dostarcza dziecku wzorów zachowania i reagowania w kontakcie z symbolami narodowymi. Naśladowanie wzorowego zachowania ojca lub matki w zetknięciu się  z polskim godłem lub hymnem narodowym uczy szacunku do nich. Podczas zaznajamiania dzieci z symbolami narodowymi powinna towarzyszyć radość, a jednocześnie poczucie powagi tematu. Symbole narodowe powinny również wzbudzać dumę dzieci z tego, że są Polakami. Postawa szacunku wobec narodowych symboli była i powinna być przejawem kultury i dojrzałości obywatelskiej społeczeństwa dlatego już w najmłodszej grupie przedszkolnej powinno kształtować się właściwy stosunek dzieci do symboli narodowych. Wychowanie patriotyczne jest tą dziedziną, której wyników w odniesieniu do dzieci nie da się zmierzyć. Jednak nauczyciel powinien być przekonany, że otworzył dziecięce serca i umysły na kraj ojczysty i ludzi w nim żyjących. Musi być pewien, że dzieci wiedzą, że są Polakami, a Polska jest  ich Ojczyzną. Nauczyciel- wychowawca realizując wychowanie patriotyczne, musi bezwzględnie sam być patriotą.